"Want lange jaren groeide ik op in de omgeving van de Keizer; zodra ik de leeftijd bereikte waarop ik in staat was om wapens te dragen...; toen had ik meer de wapens, de jacht en andere vaardigheden in het hoofd, ... dan dat, wat mijn heil diende."

Paardrijden en schermen (zwaardvechten)

Reeds op kinderleeftijd leerde Willem van Oranje paardrijden en schermen. Lichamelijke oefening zoals lopen, springen, werpen, zwemmen en klimmen droeg bij tot het volledig beheersen van de paardrijkunst en het schermen met zwaard, lans en strijdknots.

Schermen wordt nog altijd gedaan zo ook in Leiden. Meer info

Toernooispelen

In zijn jeugdperiode gedurende zijn verblijf op zijn kasteel in Breda deed Willem van Oranje met regelmaat mee aan toernooien. Aan het hof te Breda werden door hem ook toernooipaarden gehouden. 

Schaatsen

Waren de waterwegen in Breda en omgeving bevroren, dan genoot Willem van Oranje samen met leden van zijn hofhouding van het schaatsen. 

Schaken, dobbelen en kaarten

Bordspelen vonden bij bijna alle drinkgelagen plaats, waarbij kaartspelen aan het hof de voorkeur hadden. Veelzeggend is in dit verband een brief van Graaf Günther von Schwarzburg aan Willem van Oranje van 11 maart 1561, waarin de de graaf berichtte over een bijeenkomst van protestantse vorsten in Naumburg en daarbij ook schreef;

"de keurvorst benevens een dezer vorsten hebben erg veel gespeeld: ik heb ook mee moeten doen en ik heb meer verloren dan gewonnen en wel tamelijk veel, alleen verdriet het mij dat de landgraaf gewonnen heeft." Met betrekking tot een eerder spel met Oranje wordt dan verder gezegd: "De ring die ik tegen u verspeeld heb, heb ik in Leipzig gekocht, de mooiste die er in de stad te vinden was en ik hem van de aanstaande gemaal als een nieuwjaarsgeschenk gekregen."     

De Jacht

Als het hoogste en edelste vermaak gold ook aan het hof van Willem van Oranje de jacht. De bossen van Breda waren zeer rijk aan wild en de gasten die voor de jacht waren uitgenodigd gingen met genoegen op de uitnodiging in. Verhalen hadden de ronde gedaan dat de door Oranje samengebrachte jachtgezelschappen wegens de goede opgeleide jagers en hun bedienden, de uitstekende honden, de rijke wildstand en de selecte vermakelijkheden na de jacht iets bijzonders waren. De jacht eindigde steeds met een groot eet- en drinkfestijn te ere van de heilige Hubertus, de schutspatroon van de boswachters, jagers en jachthonden. Willem van Oranje nam met zijn gevolg ook graag deel aan de jachtpartijen van andere hoge Nederlandse edelen en van de landsheer, die meestal in de bosrijke omgeving van Brussel gehouden werden.   

Binnenkort meer.

 banner mag gratis worden gekopieerd.