Door Yvonne Stigter 

Volgens het regeerakkoord moet Staatsbosbeheer zeker 100 miljoen euro bezuinigen door de verkoop van 15.000 hectare natuur. Dat mogen géén gebieden zijn die horen tot de ecologische hoofdstructuur. Voor uitleg zie: http://nl.wikipedia.org/wiki/Ecologische_hoofdstructuur . Daarom moet naar losse stukken openbaar natuurbezit worden gekeken. Behalve het Malieveld en het Haagse Bos in Den Haag noemt Staatsbosbeheer als voorbeelden ook Spaarnwoude bij Haarlem en de Nieuwe Hollandse Waterlinie bij Utrecht. 

Het Haagse Bos en het Malieveld in Den Haag zijn echter al eeuwenlang goed beschermd tegen dergelijke acties. De 80-jarige oorlog leverde Den Haag grote oorlogsschulden op. In 1575 wilden de Staten van Holland en West-Friesland, die het Haagse Bos beheerden, het hout verkopen om de schulden af te lossen. De Haagse burgers protesteerden heftig en Willem van Oranje was het met hen eens. Op 16 april 1576 ondertekende hij de Acte van Redemptie. Daarin werd bepaald dat het Haagse Bos (inclusief het deel dat later Malieveld ging heten) moest blijven zoals het was en nooit verkocht mocht worden. Die acte is nog steeds van kracht. 

In de loop van de eeuwen zijn regelmatig plannen rond het Haagse Bos en het Malieveld gesneuveld doordat tegenstanders met succes een beroep deden op de acte. Ook nu dwingt de acte overheden ertoe om na te gaan of er andere mogelijkheden zijn om problemen op te lossen voordat een belangrijk stuk natuur wordt opgeofferd.  

Gedaen tot Delff den XVI Aprilis XVc sessent zeventich ende was ondergeteijckent Guillaume de Nassou.